لغت نامه دهخدا
ادب خانه. [ اَ دَ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) دبستان. مکتب. || مقعدة. طهارت گاه. مذهب. مرفق. خلا. خَلاء. مِرحاض. مبال. مستراح. بیت الخلاء.خلاجای. بیت التخلیه. کابینه. آبدست جای. حاجتگاه. حاجت خانه. نهانخانه. مَخبرَه. وضوگاه. مَخرَءَة. آبخانه. مبرز. قدمگاه. تشت خانه. بیت الفراغ. حَش. کنیف. متوضا. جائی. سَرِ آب. رجوع به متوضا شود:
چند پاس ادب کسی دارد
انجمن نیست این ادب خانه.سلیم ( از آنندراج ).بمتابعت لغت نامه ها آورده شد و معنی شعر مفهوم ما نیست.
