باذی
لغت نامه دهخدا
باذی. ( ص نسبی ) منسوب به باذ. رجوع به باذ شود.
باذی. ( اِخ ) حسن بن ابی سعدبن حسن، فقیه که پس از سال 330 هَ. ق. درگذشته است.
فرهنگ فارسی
منسوب به باذ
جمله سازی با باذی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بهر باذی مکن پرچین چو روی آب پیشانی کزین سان موج انده را دلی باید چو دریایی
