لغت نامه دهخدا
باذی. ( ص نسبی ) منسوب به باذ. رجوع به باذ شود.
باذی. ( اِخ ) حسن بن ابی سعدبن حسن، فقیه که پس از سال 330 هَ. ق. درگذشته است.
باذی. ( ص نسبی ) منسوب به باذ. رجوع به باذ شود.
باذی. ( اِخ ) حسن بن ابی سعدبن حسن، فقیه که پس از سال 330 هَ. ق. درگذشته است.
منسوب به باذ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بهر باذی مکن پرچین چو روی آب پیشانی کزین سان موج انده را دلی باید چو دریایی