ماصه
لغت نامه دهخدا
( ماصة ) ماصة. [ ماص ص َ ] ( ع اِ ) بیماریی است کودک را که از مویها که بر سر استخوان پهلو سوی پشت روید حادث گردد و تا که آن مویها را نه برکنند اکل و شرب او را گوارا نشود. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). بیماریی که در کودکان عارض شود. ( ناظم الاطباء ). دردی است کودکان را و آن از روییدن مویها باشد در میان دو تندی پشت در برابر سنسن فقار و تا آن را نکنند کودک آرام نیابد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
فرهنگ فارسی
بیماریی که مویها که سر استخوان پهلو سوی پشت روید و شرب او گوارا نشود
جمله سازی با ماصه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مسافران در طول مسیر طولانی، وقتی به ماصه زلال و خنک در میان کوهستانهای بلند رسیدند، با خوشحالی از آب آن نوشیدند و کمی استراحت کردند.
💡 در افسانههای بسیار قدیمی، میگفتند که از دل این ماصه کوچک و مخفی، همواره آب شیرین و شفابخش برای تمام موجودات زنده در جنگل جاری میشود.
💡 شاعر بزرگ در اشعار خود از زیبایی ماصه و صدای آرام جریان آب در آن، برای توصیف فضای بسیار آرامشبخش و زیبای طبیعت استفاده کرده است.