باده کان

لغت نامه دهخدا

باده کان. [ دَ ] ( اِخ ) قریه ای است به شش فرسنگ ونیمی جنوب شهر خفر. ( فارسنامه ناصری ).

💡 دم آب از سفال سگ بکوی یار نوشیدن مرا خوش تر بود زان باده کان در جام جم باشد