اکراس

💡 هر دو جنس نر و مادهٔ اکراس‌های سیاه شبیه به هم هستند. این پرندگانِ بزرگ‌جثه منقاری دراز دارند که رو به پایین خمیده شده است. سر پرنده سیاهرنگ بوده و تنها بخشی از پرهای پشت سر به رنگ سرخ لاکی است. ناحیه‌ای نیز در نزدیکی شانه‌های پرنده دارای پرهایی سفیدرنگ است.

💡 در فصل بارش که از مه تا اکتبر به طول می‌انجامد، ارتفاع آب در بخشی از یانوس به یک متر می‌رسد. در این زمان، بیشه‌زارها و علفزارها به تالاب تبدیل می‌شود و این آب‌گرفتگی موجب منحصر به فرد شدن حیات وحش آن می‌شود. این منطقه دارای حدود هفتاد گونه پرنده آبزی از جمله اکراس آجری است.

💡 اکراس‌های سیاه به اندازهٔ بیشتر دیگر گونه‌های اکراس‌ها وابسته به آب نیستند اما با این وجود می‌توان آنها را در کنار دریاچه‌ها، باتلاقها، بستر رودخانه‌ها و زمین‌های کشاورزی آبیاری‌شده مشاهده نمود. این پرندگان گروه‌دوست بوده و معمولاً در دستجات کوچک در کنارهٔ زمین‌های مرطوب به جستجوی غذا می‌پردازند.

💡 تنها زیستگاه و محل زاد و ولد اردک کرکری در جهان این تالاب است و پرندگانی چون گیلانشاه خالدار و اکراس آفریقایی نیز از نمونه‌های بسیار کمیابی است که در این منطقه یافت می‌شود.

💡 این دریاچه با داشتن بیش از یک‌صد جزیره کوچک صخره‌ای محل توقف پرندگان مهاجر از جمله فلامینگو، پلیکان، کفچه‌نوک، اکراس، لک‌لک، اردک پیسه، نوک‌خنجری٬