اوستروگوت

لغت نامه دهخدا

اوستروگوت. [ اُس ْ رُ گُت ْ ] ( اِخ ) گوتهای شرقی. شعبه ای است از گوتها که در قرون وسطی بقسمتهای شرقی اروپا استیلا یافته بودند و آنهائی که بقسمتهای غربی قطعه نامبرده مستولی شده بودند ویزیگوت یعنی گوتهای غربی نامیده شدند. اینان بارها تغییر مکان داده سرانجام پس از فوت سردارشان آتیلا، بشرط جلوگیری از هجوم ژرمن ها بدانوب، از طرف امپراطوران شرق به جا گرفتن در جهات صربستان و مجارستان مأذون شدند. ( قاموس الاعلام ). یکی از قبایل ژرمنی، خراجگذار امپراطوری روم که ایتالیا را تسخیر کردند و در دوره تئودوریک یعنی در اواخر قرن پنجم میلادی حکومتی تشکیل دادند که در 552 م. بدست ژوستی نین منقرض گردید. رجوع به دایرةالمعارف و فرهنگ فارسی معین و قاموس الاعلام شود.

جمله سازی با اوستروگوت

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 تئوداهاد (زادهٔ پیرامون ۴۸۰ - مرگ دسامبر ۵۳۶) پادشاه اوستروگوت‌تبار ایتالیا از ۵۳۴ تا ۵۳۵ به‌طور مشترک با آمالاسونتا و پس از برکناری او به‌تنهایی از ۵۳۵ تا ۵۳۶ بود. قتل آمالاسونتا سبب شد تا امپراتوری بیزانس به بهانهٔ خونخواهی ملکه به ایتالیا حمله کند.

💡 تئودمیر (درگذشتهٔ ۴۷۴ میلادی) پادشاه اوستروگوت‌ها از دودمان آمال‌ها و پدر تئودوریک کبیر بود. او دو «برادر» به‌نام‌های والامیر و ویدمیر داشت که در اصل برادران همسرش ایریلویوا بودند. تئودمیر پس از مرگ فرمانروای پیش از خود ویدمیر، سه امپراتوری گوتی پانونیا را به زیر فرمان خود درآورد و به‌طور مشترک با برادرانش، والامیر و ویدمیر بر آنها حکومت نمود.

💡 ۴۸۱ (میلادی) تئودوریک بزرگ پادشاه اوستروگوت‌ها این شهر را به محاصره درآورد ولی کاری از پیش نبرد. پس از آن برای سالیان دراز بلغارها بدان می‌تاختند. با فروپوشی امپراتوری روم غربی دیراکیوم نیز بخشی از قلمرو امپراتوری بیزانس گشت. در این زمان اهمیت این شهر به دلیل پیوند دادن میان بخش باختری اروپا با امپراتوری یادشده بود.

💡 جنگ گوتیک بین امپراتوری بیزانس (روم شرقی) در زمان امپراتور ژوستینیان یکم و پادشاهی اوستروگوت‌های ایتالیا از سال ۵۳۵ تا ۵۵۴ در شبه‌جزیره ایتالیا، دالماتیا، ساردینیا، سیسیل و کورسیکا (جزیره کرس) رخ داد.

💡 تئودوریک در نزدیکی دریاچه نویزیدلر زاده شد. پدرش تئودمیر شاه استروگوت‌ها بود. وی را در نوجوانی به عنوان گروگان به قسطنطنیه فرستادند. او در دربار امپراتوری روم شرقی آموزش‌هایی دید. در ۴۸۴ در نزد رومیان به مقام کنسولی رسید و به زودی به نزد مردمان خویش برگشت. در ۴۸۸ او پادشاه اوستروگوت‌ها شد.