لغت نامه دهخدا
انده گساری. [ اَ دُه ْ گ ُ ] ( حامص مرکب ) اندوه گساری. اندوه شکستن. اندوه زدودن. اندوه بری. و رجوع به اندوه گساری شود.
انده گساری. [ اَ دُه ْ گ ُ ] ( حامص مرکب ) اندوه گساری. اندوه شکستن. اندوه زدودن. اندوه بری. و رجوع به اندوه گساری شود.
💡 هرگز از هیچ اندهم انده نبود کز جهان انده گساری داشتم
💡 بدو گفت خسرو چه گفتی بگوی نه انده گساری نه پیکارجوی