( آمدی ) آمدی. [ م ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به شهر آمِد. || ( اِخ ) نسبت و لقب چند تن از دانشمندان و از آن جمله ابوالفضایل علی بن یوسف بن احمد متوفی در 608 هَ.ق. و سیف الدین ابوالحسن علی بن محمدبن سالم تغلبی متوفی به 631 هَ.ق. و ابومحمد محمودبن مودودبن سالم ملقب بسیف الدین صاحب تصانیف.
آمدی.[ م ِ ] ( اِخ ) حسن بن بشربن یحیی، مکنی به ابوالقاسم،از مردم بصره و از دانشمندان قرن چهارم هجری و صاحب تألیفاتی بوده است ازجمله: کتاب المختلف و المؤتلف در نامهای شاعران. کتاب معانی شعر البحتری. کتاب نثرالمنظوم. کتاب الموازنة بین ابی تمام و البحتری. کتاب الرد علی علی بن عمار فیما خطاء فیه اباتمام و کتابهای دیگر. و رجوع به الفهرست ابن الندیم ص 221 شود.
آمدی. [ م ِ ] ( اِخ ) عبدالواحدبن محمدبن عبدالواحد... تمیمی. وی از علمای اخبار شیعه و صاحب کتاب الغرر و الدرر در کلمات منسوب به حضرت علی بن ابیطالب ( ع ) است. ( از روضات الجنات ص 464 ).
امدی. [ اَ دا ] ( ع ن تف ) گویند: فلان امدی العرب؛ بزرگترین و اعلا و ابعد آنان ( اعراب ) در عزت و مرتبه و بزرگی. ( ازناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
امدی. [ اَ م َ ] ( ص نسبی ) منسوب به امد.
( آمدی ) سیف الدین ابو الحسن علی بن محمد ( و. ۵۵۱ - ف. ۶۳۱ ه. ق. ) یکی از فقهای مذهب حنبلی و سپس شافعی که در بغداد دمشق و مصر اقامت داشت. از تالیفات او [ ابکار الافکار ] و [ الاحکام فی اصول الاحکام ] میباشد.
منسوب بشهر آمد
عبدالواحد بن محمد بن عبدالواحد
[ویکی فقه] آمدی (ابهام زدایی). آمدی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • عبدالواحد بن محمد آمدی، ابوالفتح ناصح الدین عبدالواحد بن محمد آمِدی (د نیمۀ اول سدۀ ۶ق/۱۲م)، از محدثان شیعه و قاضی شهر آمد• علی بن ابی المظفر آمدی، آمِدی، ابوالفضائل علی بن ابی المظفر ( ذیحجه ۵۵۹ ـ ربیع الاول ۶۰۸ق/اکتبر ۱۱۶۴ ـ اوت ۱۲۱۱م)، فقیه و ادیب شافعی• حسن بن بشر بصری آمدی، آمِدی، حسن بن بِشر بن یحیی بصری، مکنّی به ابوالقاسم (د ۳۷۱ق/۹۸۱م)، نحوی و ناقد شعر• رجب بن احمد قیصری رومی حنفی آمدی، آمِدی، رجب بن احمد قیصری رومی حنفی (د پس از ۱۰۷۸ق/۱۶۶۷م)، دانشمند مشهور اهل سنّت• علی بن ابی علی ثعلبی آمدی، آمِدی، سیف الدّین ابوالحسن علی بن ابی علی بن محمد بن سالم تَغْلِبی (یا ثَعْلَبی)، طبیب، فیلسوف، متکلم و اصولی دوره عباسی
...
[ویکی نور] آمدی (ابهام زدایی). آمدی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد::
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سبو شکن مترس اینک لب جوی چو در جو امدی مطلق تو جوئی
💡 از آنجایی که امدی کتابفروش بود برای آنکه در قیمت کتابها اشتباه نکند حروفی را به صورت برجسته بر اساس حساب ابجدی بر روی کتابها میچسباند. وی روش خود را در کتابش (به عربی: «نَكْت الهِمْيان في نُكَت العميان») توضیح داده است.
💡 این حسرتم کشد که چو باز امدی بناز ما را سری بپای تو در هر قدم نبود
💡 منت ایزدرا که رفتی و امدی آسوده دل گشته امیدت وفا و بوده حاجاتت روا
💡 زینالدین آمدی مهندس و لغوی و فقیه حنبلی (متوفای سال ۷۱۲ هجری) نخستین کسی است که حروف برجستهی مخصوص نابینایان را ابداع نمود. زینالدین امدی به آمد منسوب است، هر چند خود در بغداد زندگی میکرد.
