«المشرقین» در زبان عربی به معنای «دو مشرق» یا «دو خاور» است و در آیه «رَبُّ الْمَشْرِقَیْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَیْنِ» (سوره الرحمن، آیه ۱۷) آمده است. این واژه به دو محل طلوع خورشید در طول سال، یعنی تابستان و زمستان، اشاره دارد و نشاندهنده نظم دقیق آفرینش و قدرت خداوند است. همچنین میتوان منظور از آن را شرق و غرب دو نیمکره زمین دانست که بیانگر گستردگی تدبیر الهی در سراسر زمین است. لغوی «المشرقین» تثنیه کلمه «مشرق» است و معنای خاور و محل طلوع خورشید را دارد. تفسیر علمی آیه نشان میدهد که این دو مشرق به نهایت پیشروی آفتاب در شمال (ابتدای تابستان) و نهایت آن در جنوب (ابتدای زمستان) اشاره دارد و دو نقطه طلوع متفاوت ایجاد میکند. این واژه معمولاً همراه با «المغربین» ذکر میشود تا عظمت تدبیر طلوع و غروب خورشید و کنترل دقیق آن در نقاط مختلف زمین بیان شود. از نظر بلاغی، در ادبیات عرب، تثنیه مشرق و مغرب گاهی با تغلیب به این شکل جمع بسته میشوند تا بر وسعت و شکوه آفرینش تأکید شود. این آیه هم درس علمی دارد و هم بیانگر قدرت و حکمت پروردگار در نظم طبیعی جهان است. در نهایت، «المشرقین» یادآور نظم، دقت و گستردگی آفرینش و جایگاه خداوند به عنوان خالق و تدبیرکننده امور جهان است.
المشرقین
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
شرق (۱۷ بار)
جمله سازی با المشرقین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 با تو قرب قاب قوسین آنگه افتد عشق را کز صفات خود به بعد المشرقین افتی جدا
💡 شیخ الاسلام و جمال دین و مفتی المشرقین سیف حق تاج خطیبان شمع شرع اقضی القضات
💡 ای ز خورشید رخت تا ماه بعد المشرقین اهل بینش را تماشای جمالت فرض عین