البرق

[ویکی الکتاب] معنی لَوْحٍ: آن صفحهای که برای نوشتن تهیه شده ( از این جهت آن را لوح میخوانند که آن نوشته را ظاهر میسازد، مانند لاح، یلوح که به معنای ظاهر شدن است، مثلا میگویند: لاح البرق یعنی برق ظاهر گردید. )
ریشه کلمه:
برق (۱۰ بار)
نور. (نیروی مخصوص) در لغت عرب نوری است که از ابر می‏جهد و چون چشم مضطرب و خیره شود گویند:.، اکواب جمع کوب و آن به معنی کاسه بی دستگیره و اباریق جمع ابریق است به معنی بطری است. در مجمع البیان، اکواب کاسه‏ها و اباریق بطری‏ها معنی شده معنی آیه چنین است: پسران جاویدان با کاسه‏ها و بطریهای مخصوص به دور آنها می‏گردند. و چون اکواب و اباریق هر دو نکره آمده‏اند معلوم است نمی‏توان آنها را کاسه و بطری معمولی دانست در اباریق لازم است معنی (برق) ملحوظ باشد، لذا طبرسی و راغب گفته‏اند: ابریق به واسطه روشنی و صفا، به بطری اطلاق می‏شود استبرق به معنی حریر ضخیم برّاق و سنرس به معنی حریر نازک است (مجمع البیان) نا گفته نماند: سندس و استبرق هر دو نکره است، نمی‏شود گفت: مانند حریر معمولی اند.

💡 هو الذى يريكم البرق خوفا و طمعا و ينشى السحابالثقال (12)

💡 عن ابن مسعود قال: قال النبیّ (ص): «یرد النّاس النّار و یصدّون عنها باعمالهم، فاوّلهم کلمع البرق ثمّ کالرّیح ثم کخضر الغرس ثم کشدّ الرجل ثم کمشیه».

💡 نخست به برق (برقى كه در ميان قطعات ابر پيدا مى شود) اشاره كرده مى گويد: اوكسى است كه برق را كه مايه ترس و طمع مى باشد به شما ارائه مى دهد! (هو الذىيريكم البرق خوفا و طمعا).

💡 و من آياته يريكم البرق خوفا و طمعا، وينزل من السماء ماء، فيحيى به الارض بعد موتها

💡 برقها پى در پى بر صفحه آسمان تاريك جستن مى كند: نور برق آنچنان خيره كنندهاست كه نزديك است چشمه اى آنها را بربايد (يكاد البرق يخطف ابصارهم ).