لغت نامه دهخدا
الاچق. [ اُ چ ُ ] ( اِ ) خانه صحرائیان که از مو سازند و آن را الاچوق هم گویند. ( آنندراج ) ( غیاث ). آلاچق ترکی اَلاجو بمعنی سراپرده و سایبان دوستونی است. ( حاشیه برهان چ معین ). رجوع به آلاجق و آلاچیق شود.
الاچق. [ اُ چ ُ ] ( اِ ) خانه صحرائیان که از مو سازند و آن را الاچوق هم گویند. ( آنندراج ) ( غیاث ). آلاچق ترکی اَلاجو بمعنی سراپرده و سایبان دوستونی است. ( حاشیه برهان چ معین ). رجوع به آلاجق و آلاچیق شود.
= آلاچیق
( آلاچق ) ( اسم ) ۱- سراپرده و سایبان دو ستونی نوعی خیمه که از جام. ستبر و ضخیم سازند. ۲ - کلبه ای که بصورت خیمه های تارتار باشد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فلک الاچق خود چو زند برابر شاه که جز ز قرص مهش نیست وجه یک شبه نان