افسرده جان

افسرده جان. [ اَ س ُ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) کنایه از مردم مرده دل و سخت و بی مهر. ( آنندراج ).

کنایه از مردم مرده دل و سخت و بی مهر

💡 تا هست در تن من افسرده جان نفس، جز دیدن رخ تو نباشد مرا هوس

💡 نه جامی کو دمد در آتش افسرده جان من نه دودی کو برآید از سر شوریده سامانم

💡 بعد از این دست من و دامان عشق جان این افسرده جان و جان عشق

💡 رفت دل آزرده و افسرده جان جست بتی غیرت سروچمان