اصل پاک

اصل پاک. [ اَ ] ( ص مرکب ) اصیل. بااصل. نجیب. باگهر:
با مردم اصل پاک و عاقل آمیز
وز نااهلان هزار فرسنگ گریز.خیام.و رجوع به اصل شود.

اصیل، نجیب.

مردم اصیل با اصل نجیب

💡 ز اصل پاک و نژاد بلند و طبع نکو بدی نزاید چونانکه نیکی از بدخو

💡 از برای گوهر والا و اصل پاک تست سنگهای آستانت قبله‌های ما و من

💡 آن میر شیربجه و آن شاه شاه زاد کز اصل پاک خسرو سلجوق گوهرست

💡 گفتی که به دلبری نشاید هر بت که نه ز اصل پاک زاید

💡 ایا شهی که زشاهان مشرق و مغرب به اصل پاک تویی سید ملوک امم

💡 ز ناخوب باز آردش اصل پاک چو در اصل خوب آمدش آب و خاک