مرثیه خوان

مرثیه خوان. [ م َ ی َ / ی ِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) که در سوک مرده ای اشعار مراثی خواند. که در رثاو تعزیت از دست رفتگان مرثیه خوانی کند:
قارون کند اندردو نفس تیغ جهادت
یک طایفه میراث خور و مرثیه خوان را.انوری.|| نوحه خوان. روضه خوان. که مراثی پیشوایان دین و شهیدان راه حق خواند. که در دسته های سوکواری و در مراسم سینه زنی و عزاداری ایام عاشورا اشعار مرثیه خوان شود.

کسی که مرثیه می خواند.

( صفت ) کسی که مرثیه خواند: شد تذروش بباغ نوحه سرا عندلیبش بباغ مرثیه خوان. ( هاتف ) ۲ - کسی که در دسته های ایام سوگواری (مخصوصا ده. اول محرم و ده. سوم صفر ) مرثی. ایمه و پیشوایان دین خواند.

💡 با نطفه دشمن تو توأم صد مرثیه خوان آفرینش

💡 کودک به رحم فضل تو را شاهد عدل است مادر به شکم خصم تو را مرثیه خوان است