لغت نامه دهخدا
مملکت بخش. [ م َ ل َ / ل ِ ک َ ب َ ] ( نف مرکب ) بخشنده مملکت. بخشنده کشور و سرزمین. که پادشاهی و دارائی سرزمینی و ناحیتی و کشوری را به کسی بخشد:
کیست اندر همه عالم چو تو دیگر ملکی
مملکت بخش و فلک جنبش و خورشیدمثال.فرخی.سلاطین نژادا خلیفه پناها
تویی مملکت بخش و اسلام پرور.خاقانی.مملکت بخشی که نقش هشت حرف نام اوست
بیضه مهری که بر کتف پیمبر ساختند.خاقانی.