مضحکه

( مضحکة ) مضحکة. [ م ُ ح ِ ک َ ] ( ع ص، اِ ) آنچه سبب خنده و استهزاء گردد.( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به مُضْحِکات شود.
مضحکه. [ م َ ح َ ک َ/ ک ِ ] ( از ع، اِ ) لطیفه و بذله. || مقلدو بذله گو. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مَضاحِک شود.

(مَ حَ کَ یا کِ ) [ ع. مضحکة ] (اِ. ) باعث خنده، مایة خنده.

باعث خنده، مایۀ خنده.

باعث خنده، مایه خنده
(اسم ) ۱ - کسی که مورد خنده و استهزائ مردم قرارد گیرد. ۲ - گفته و مطلبی که موجب خند. شنونده گردد بذله جمع: مضاحک: چنانک بذلهای ناخوش و مضحکه ای سرد باشد که در مجلس بزرگی چنان بر کار نشیند و قایل آن از آن منفعتی یابد که بسیار بذله های خوش و مضاحک شیرین ده یک آن بخود نبیند. توضیح این کلمه در عربی مستعمل نیست.
آنچه سبب خنده و استهزائ گردد

{burlesque} [هنرهای نمایشی] هجویه ای نمایشی که موضوع یا سبکی جدی را به سخره می گیرد و معمولاً با رقص و آواز همراه است

مضحکة
باعث خنده، مایة خنده.

💡 تلسکوپ فضایی هابل در ابتدا به دلیل تصاویر ارسالی مبهم، مضحکه خاص و عام شد و در فرهنگ عامه برای آن لطیفه ساختند.

💡 روزنامه‌های خارجی هم از بیانات لینکلن انتقاد کردند. تایمز لندن نوشت: «مراسم [در گتیسبورگ] توسط بعضی از متلک‌های بداقبال آن رئیس‌جمهور لینکلن بی‌نوا، به مضحکه تبدیل شد».