منقبه. [ م َق َ ب َ / ب ِ ] ( از ع، اِ ) منقبة. منقبت:
به گاه منقبه چون خانه براهیم است
به وقت مظلمه چون قبه سلیمان است.
عبدالواسع جبلی ( دیوان چ صفاج 1 ص 63 ).
اخلاص و صدق و منقبه داریم و خود نداشت
غدر و نفاق و منقصه تا خاندان ماست.خاقانی.رجوع به منقبة و منقبت شود.
( اسم ) آنچه مایه ستایش دیگران و فخر و مباهات شخص باشد هنر: [ داوود را صلی الله علیه با منقبت نبوت بدین ارشاد و هدایت مخصوص گردانید. ] ( کلیله.مصحح مینوی ۶ ) جمع: مناقب.
نیش بیطار که بدان آب گشاید از ناف ستور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اخلاص و صدق و منقبه داریم و خود نداشت غدر و نفاق و منقصه تا خاندان ماست
