لغت نامه دهخدا
کبریت سازی. [ ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل و شغل کبریت ساز. ( فرهنگ فارسی معین ). کار سازنده کبریت. || ( اِ مرکب ) محل و دکان کبریت ساز. ( فرهنگ فارسی معین ). جایی که در آن کبریت سازند.
- کارخانه کبریت سازی؛کارگاهی که آنجا با ابزارها و دستگاههای مخصوص کبریت آماده کنند و سازند. تا چند سال قبل کارخانه های کبریت سازی در ایران از کارگاههای کوچک تشکیل میگردید ولی اخیراً یکی بعد از دیگری توسعه داده شده و به صورت کارخانه های مجهز درآمده است. ( از کتاب ایرانشهر ج 2 ص 1870 ).