نافریده

نافریده. [ ف َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نیافریده. آفریده ناشده. غیرمخلوق. خلقت نشده. ناموجود. مقابل آفریده.

💡 کاش مرا نافریده بود که عمری شاکی‌ام از آفریدگار علی‌جان

💡 زانسوی قعر خندق او نافریده است جایی به سعی قدرت خویش آفریدگار

💡 زهی سفید حصارش ‌که نافریده خدای چنان حصاری در زیر این‌ کود حصار

💡 تا که ترا نافریده بود خداوند شاهد هستی نداشت زینت و زیور

💡 به مجلس خدایگان بی‌کفو که نافریده همچو او خدای او

💡 ای آفریدگار چو تو نافریده کس کار تو دانش و دهش و دین و داد بس