می زدن

می زدن. [ م َ / م ِ زَ دَ ] ( مص مرکب )شراب خوردن. می خواری کردن. باده خوردن:
با عشق محرمیم چه خیزد ز دست عقل
خود کیست شحنه چون می با پادشا زنیم.قاآنی.ما خیمه به صحرای میامی زده ایم
با چنگ و رباب می پیاپی زده ایم.( منسوب به ملک الشعراء بهار ).

شراب خوردن می خواری کردن باده خوردن

💡 غوطه در می زدن از باده مرا سیر نکرد ماهی از آب محال است شود سیر در آب

💡 ساقیا شاید که جرم می زدن عفوت کنند گر دل مخموری از درد شرابی خوش کنی