ناف زمین

ناف زمین. [ ف ِ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ناف خاک. شکم خاک. || مرکز زمین:
دهلیز سراست ناف فردوس
چون ناف زمین میان کعبه.خاقانی. || ( اِخ ) ناف ارض. کنایه از کعبه معظمه. ( برهان قاطع ). مکه معظمه، برای اینکه مسلمانان تمام روی زمین در نماز رو به آن می کنند پس در میان زمین واقع شده که ناف مجازاً به معنی میان است. ( فرهنگ نظام ). رجوع به ناف ارض و نیز رجوع به غیاث اللغات شود:
عالم تر دامن خشک از تو یافت
ناف زمین نافه مشک از تو یافت.نظامی.سر نافه در بیت اقصی گشاد
ز ناف زمین سر به اقصی نهاد.نظامی ( از فرهنگ نظام ).

یا ناف خاک. شکم خاک. یا مرکز زمین دهلیز سر است ناف فردوس.

💡 داده خواص نافه به ناف زمین هوا هرگه به جنبش آمده آن زلف مشگبیز

💡 گوش فلک را که تواند کشید؟ ناف زمین را که تواند برید؟

💡 سر نافه در بیت اقصی گشاد ز ناف زمین سر به اقصی نهاد

💡 دم بر فراز و مغز فلک را یکی بکوب سیم برفشان و ناف زمین را یکی بمال

💡 به دل کعبه و به ناف زمین به کتاب و به جبرئیل امین

💡 گر نه ز پشتِ کرمت زاده بود ناف زمین از شکم افتاده بود