نایینی. ( اِخ ) حسین ( حاجی میرزا... ). از فقهای امامیه و از مراجع تقلید شیعه است. وی گذشته از رساله عملیه، کتابی نیز در باب لزوم حکومت مشروطه، در آغاز نهضت مشروطیت ایران نشر داد. وی به سال 1356 هَ. ق. درگذشت. رجوع به احسن الودیعه ج 3 ص 96 و ریحانةالادب ج 4 ص 162 شود.
نایینی. ( اِخ ) محمد ( میرزا... ) ابن حیدر طباطبائی، ملقب به رفیعالدین و مشهور به رفیعا، یا آقا رفیعا، یا میرزا رفیعا. از علمای امامیه قرن یازدهم هجری واز شاگردان شیخ بهائی است و کسانی چون مجلسی ثانی وشیخ حر عاملی از مجلس درس او استفاده جسته اند. او را تألیفات فراوانی است از آن جمله: 1- اقسام التشکیک و حقیقته 2- الشجرة الالهیة 3- الثمرة فی تلخیص الشجرة 4- حاشیه اصول کافی 5- حاشیه شرح ارشاد 6- حاشیه شرح مختصرالاصول 7- حاشیه صحیفه سجادیه و غیره... وفات او در حدود هشتادوپنج سالگی در 1081 یا 1082 هَ.ق. در اصفهان اتفاق افتاد و مزارش در مقبره تخت فولاد اصفهان است. ( از ریحانةالادب ج 4 ص 163 ). و نیز رجوع به هدیةالاحباب ص 142 و مستدرک الوسایل ص 409 شود.
حاجی میرزا حسین ( ف. ۱۳۵۵ ه.ق. ) از علمای دینی ایرانی مقیم نجف و استاد مسلم فقه و اصول و مرجع تقلید عصر بود. در قیام مشروطیت کتابی بنام [ تنبیه الامه و تنزیه المله فی لزوم مشروطیه الدوله المنتخبه لتقلیل الظلم علی افراد الامه ] تالیف کرد که در ۱۳۲۷ ه.ق. چاپ شد و حاج شیخ عبدالله مازندرانی و آخوند خراسانی تقریظاتی بر آن نوشتند.
( صفت ) منسوب به نایین: ۱ - ازمردم نایین اهل نایین.۲ - لهجه مردم نایین.
محمد ابن حیدر طباطبائی ملقب به رفیع الدین و مشهور به رفیعا یا آقا رفیعا یا میرزا رفیعا از علمای امامیه قرن یازدهم و از شاگردان شیخ بهائی است و کسانی چون مجلسی ثانی و شیخ حر عاملی از مجلس درس او استفاده جسته اند.
از گویش های مرکزی جنوب شرقی، رایج در نایین. این گویش با گویش های یزدی، کرمانی، انارکی، اردستانی و زفره ای مجموعة گویشی جنوب شرقی را تشکیل می دهد. مصوت های نایینی عبارت اند از: a e i o u. و صامت ها همان صامت های فارسی است. جنس دستوری در این گویش وجود ندارد. پسوند نکره ساز i است. پسوند اشاره e است. مضاف الیه مستقیماً پس از مضاف می آید. ضمایر فاعلی منفصل در این گویش عبارت اند از: din/don, to, mi. ضمیر انعکاسی xoy- است. ضمیر اشاره di «این»، diya «این ها»، i «آن». وجه استمراری در نایینی پیشوند ندارد. پیشوند وجه التزامی i است: kiri «می کنم» ikiri «بکنم». برخی از واژگان نایینی: kuye «سگ»، por «پسر» و enju «زن».
50010800
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حمیدرضا طباطبایی نایینی تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در شهرستان اصفهان گذرانده و در سال ۱۳۶۴ با رتبه دو رقمی در رشته حقوق قضایی دانشگاه تهران پذیرفته شد. وی در طی دوران دانشجویی به دعوت امام راحل در جبهههای حق علیه باطل حضور یافت و در طی دوران نوجوانی و جوانی مستمراً در صحنههای انقلاب حضور فعال داشت.
💡 همچنین علامه آشتیانیبه نقل از شیخ هاشم قزوینی مینویسد: «ما میخواستیم مطالب مرحوم نایینی را برای ما تقریر کند، بعد از آن که تقریرات حاج شیخ محمدعلی خراسانی کاظمینی مدائنی چاپ شد، معلوم شد که کثیری از مباحث را ایشان به گونهای دیگر و مغایر با آنچه در تقریرات است، طرح نموده است.
💡 عبرت نایینی دربارهٔ اعتقادات میرزا گفته: «وی طبیعی مشرب بود و به حشر و نشر و ثواب و عِقاب معتقد نبود و بقای نفس را انکار داشت و این طریقه را همانا در اواسط عمر اختیار کرده بود، زیرا که اشعاری که در اوایل زندگانی گفته دلیل است بر اسلام و ایمانش به خدا و رسول…»
💡 روزنامه تیاتر نخستین روزنامه هنری ایران بود که در خصوص تئاتر و نمایشنامههای ایران و جهان خبر منتشر میکرد. صاحب امتیاز و مدیر مسوول این روزنامه میرزا رضا خان طباطبایی نایینی نماینده دور دوم مجلس شورای ملی بود.
