نگوساری

نگوساری. [ ن ِ ] ( حامص مرکب ) نگونساری. سرنگونی. رجوع به نگونساری شود:
نگوساری هر بدعت از او بود
که نور گوهر دولت از او بود.عطار ( از فرهنگ فارسی معین ).

💡 امروز که ایّام در پیمانِ و لایِ اوست و قضا آنجا که رضایِ او، هر تیرِ تدبیری که ما اندازیم بر نشانهٔ کار نیاید و هر اندیشه که در دفعِ کارِ او کنیم، خام نماید پس ما را علّتِ بطبیعت باز می‌باید گذاشتن و آن زمان را مترقّب و مترصّد بودن که آفتابِ دولتِ او بزوال رسد و خداوندِ طالع از بیت السّعادهٔ تحویل کند و بخت سایه بر کار ما افکند و تِلکَ الأَیّامُ نُدَاوِلُهَا بَینَ النَّاسِ، تا اگر بقماومتِ او قیام نمائیم، ظفر یابیم و پیروز آئیم و نصرت ما را باشد و نگوساری و نکبت او را.

💡 پاک آن قادری که رایت نصرت بر اولیای خود آشکارا کرد و آن قهاری که بر اعدای خود آیت حجت پیداکرد و آن کریمی که دوستان خود را خلعت سیادت و سعادت پوشانید و آن عادلی که بر دشمنان خود، باران خواری و نگوساری بارانید.وحی فرستاد بر آن نبی با خبر محمد رسول الله، صلی الله علیه و سلم: ای محمد! مراکه آفریدگارم، در عالم غیب در هرکنجی صدهزارگنج است که خاطر هر ناگنجی بدان نرسد.