مقتل الحسین اثر ابومخنف، که لوط بن یحیی بن سعید بن مخنف بن مسلم ازدی عامری آن را نگاشته است، از منابع ارزشمند و دست اول در بررسی واقعه کربلا به شمار میرود. ارزش تاریخی این اثر در آن است که ابومخنف خود شاهد عینی بسیاری از رویدادها بوده یا مطالب را مستقیماً از زبان شاهدان عینی نقل کرده است. وجود اشارات به این کتاب در آثار ابن ندیم و نجاشی، و همچنین نقل قولها و منقولات او توسط مورخانی چون طبری و شیخ مفید، گواه بر اهمیت و اعتبار آن دارد. این مقتل به تازگی در قالب کتابی مستقل گردآوری و تحقیق شده است.
این اثر، روایات مفصلی را در بر میگیرد که از بررسی زمینههای واقعه کربلا آغاز شده، به خروج امام حسین (ع) از مدینه، فعالیت شیعیان در کوفه، مقابله با عبیدالله بن زیاد، نبرد سپاه شام با امام، قیام کوفیان و در نهایت قیام مختار میپردازد. «مقتل ابومخنف» تمامی زوایای این واقعه مهم تاریخی را پوشش داده و در چاپ اخیر آن، فهرستی از شیوخ و راویان ابومخنف به همراه توضیحاتی ارائه شده است. علامه مجلسی نیز در جلد دهم کتاب بحارالانوار به این مقتل اشاره کرده است.
با وجود اهمیت فراوان «مقتل ابومخنف» به عنوان یکی از نخستین و مهمترین مقتلهای موجود و منبعی مورد اعتماد که نویسندگان متأخر از آن بهره بردهاند، متأسفانه نسخه اصیل آن مفقود شده است. محدث قمی در این باره مینویسد: «متأسفانه این کتاب از بین رفته و نسخهای از آن یافت نمیشود. اما مقتلی که امروز در دست ماست و به او نسبت داده میشود، از آنِ او نیست و حاوی مطالب سست و بیاساسی است که نباید به آن اعتماد کرد.» این نکته، ضرورت تحقیق و بازیابی نسخه اصیل یا تکیه بر نقل قولهای مورخان معتبر را بیش از پیش آشکار میسازد.