مظهریت

مظهریت. [ م َ هََ ی ْ ی َ ] ( از ع، مص جعلی، اِمص ) هویدایی و آشکارایی. ( ناظم الاطباء ).

ماخوذ از تازی هویدایی و آشکارایی

💡 گرچه از هرجا دلی آگاه داشت مظهریت از جلال شاه داشت

💡 و همچنین این دایره نقطه دایره دیگر است که مظهریت این دایره را در خور است.

💡 خود او را مظهریت باشد از حق در او دارد تجلی ذات مطلق

💡 اعتقاد به مظهریت در مسلک اهل حق از اهمیت خاصی برخوردار است. در مورد مظهریت برخی می‌گویند دین یاری مبتنی بر اصل وحدت وجود است. برخی نیز می‌گویند اهل حق برکسی اطلاق می‌شود که در جستجوی جلوه ذات حق در انسان باشد؛ زیرا مظهریت آینه‌ای است که منعکس‌کننده خداست.