ندای

ندای. [ ن ِ ] ( از ع، اِ ) ندا. نداء. رجوع به ندا شود:
در این بود سر بر زمین فدای
که گفتند بر گوش جانش ندای.سعدی.

آوازکردن، آواز، بانگ
ندا ندائ

💡 شاعران طوس ملعونند ای عالی‌جناب چون ندای جنگ با این قوم ملعون داده‌اید

💡 دوش از سر دار توحید دل زد ندای اناالحق روح القدس گفت این راز در گوش پیغمبر دل

💡 از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ندای درون اشاره نمود.

💡 ساسان سپنتا که خود از شاگردان صبا بوده، معتقد است که فردِ دربند خود یک آزادی‌خواه بوده‌است و قطعهٔ به زندان هم ندای این آزادی‌خواه است.

💡 از ندای ابشروا گویان به پیروز اختری زخمها در زخم این پیروزه پنگان آمدست

💡 ز ازل هر آینه تا ابد بخلایق آنچه پی رشد سخن از خدای جهان رسد بود از ندای محمدی