ناکرده

ناکرده. [ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نکرده. مقابل کرده:
بدو گفت کسری ز کرده چه به
چه ناکرده از شاه و از مرد که.فردوسی.وگر بازگردم از این رزمگاه
شوم رزم ناکرده نزدیک شاه.فردوسی.ناکرده را کرده مشمار. ( خواجه عبداﷲ انصاری ). کار ناکرده را مزد نباید. ( کلیله و دمنه ).
خدمت ناکرده را مزد طمع داشت نه
آنچه نکرده ست کس قاعده نتوان نهاد.اخسیکتی.کار ناکرده بکرده مشمارید. ( از تاریخ گزیده ).
جان صرف بتان کرده و اندیشه نکرده
از کرده و ناکرده پشیمانی بسیار.مشفقی تاجیکستانی.- شوی ناکرده؛ بکر. عروس ناشده:
شوی ناکرده چو حوران جنان باش
نه چنان پیرزنان و کهنان باش.منوچهری. || ناخواسته:
هرچه ناکرده عزم تو قضا فسخ شمرد
هرچه ناپخته ٔحزم تو قدر خام گرفت.انوری.- خدای ناکرده.
|| نبرده. تحصیل نکرده. بدست نیاورده.
- امثال:
سودناکرده در جهان بسیار.

نکرده مقابل کرده

💡 یادت نکنم زان که فراموش نکردم ناکرده فراموش چگونه کنمت یاد

💡 آن خواجه که می‌دانم جرم همه می‌بخشد پیش کرمش رفتن ناکرده ثواب اولی

💡 بر خاکپای توسن گردون مسیر من ناکرده تیغ راست سجود آورد رؤس

💡 خواهم که ترا خدای رحمی بدهد تا بگذری از گناه ناکرده ی من

💡 ترک ما ناکرده از بهر سفر پا در رکاب ترکتاز لشگر هجران مرا پامال کرد