مانتنیا

مانتنیا. [ ت ِ ] ( اِخ ) نقاش و کنده کار ایتالیایی ( 1431-1506م. ) که یکی از پیشوایان دوره رنسانس بشمار آمده است. او با سختگیری و مشکل پسندی سبکی استوار در نقاشی بوجود آورد که در تمام ایتالیا رواج یافت. ( از لاروس ).

💡 تالار عروس یا تالار نقاشی، اتاقی است که با آب رنگ روی گچ آن نقاشی شده که حالت وهم و خیال دارد که اثر آندرئا مانتنیا در کاخ وابسته به دوک در ایتالیا است.

💡 یاکوپو بلینی (۱۴۷۰–۱۴۰۰ میلادی) از بنیان‌گذاران نقاشی به سبک هنر رنسانس در ونیز و شمال ایتالیا بود. پسران وی جنتیله بلینی و جووانی بلینی و دامادش آندرئا مانتنیا نیز نقاشان برجسته ای بودند.