لغزیدنی

لغزیدنی. [ ل َ دَ ] ( ص لیاقت ) درخور لغزیدن. لخشیدنی.

💡 هر قدم لغزیدنی فرش قدمگاه من است چاه راهم چون قلم پیوسته همراه من است

💡 اشک از لغزیدنی بر دوش صد مژگان‌گذشت قطع چندین جاده پا انداز عذر لنگ بود

💡 هرچه اندیشی به تحریک زبانت داده‌اند تا قلم لغزیدنی دارد رقم بی‌پرده است

💡 هوا شبنم فشان شد از بهار و خاک تردامن کنون در پیش پای توبه ها لغزیدنی دارد