لغت نامه دهخدا
قره قوش.[ ق َ رَ ] ( اِخ ) دهی از دهستان سکمن آباد بخش حومه شهرستان خوی واقع در 45500 گزی شمال باختری خوی و 4000 گزی باختر شوسه سیه چشمه به خوی. موقع جغرافیایی آن سینه کوه، سردسیر سالم است. سکنه آن 433 تن. آب آن از چشمه و آق چای و محصول آن غلات و حبوبات. شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان جاجیم بافی است. راه مالرو دارد. در دو محل به فاصله هزار گز به نام قره قوش بالا و پایین مشهور است. سکنه قره قوش پایین 381 تن میباشد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).