قرره

( قررة ) قررة. [ ق ُ رُ رَ ] ( ع اِ ) آنچه در بن دیگ چفسیده باشد از شوربا و توابل ریزه ها و جز آن. ( منتهی الارب ). رجوع به قره و قُرَرة شود.
قررة. [ ق ُ رَ رَ ] ( ع اِ ) آنچه در بن دیگ چسبیده باشد از شوربا و توابل ریزه ها و جز آن. ( منتهی الارب ). رجوع به قُرْة شود.
قررة. [ ق َ رَ رَ ] ( ع اِ ) آبی که در دیگ ریزند پس ِ طعام تا دیگ نسوزد. ( منتهی الارب ).

💡 امّا قومی که سؤال ایشان از روی عتاب رود و نه سبب عذاب بود مؤمنان‌اند باعتقاد، موحّدان‌اند بمهر دل و صدق محبّت، امّا گنهکاران‌اند و مقصّران در عمل. ازیشان سؤال کند حقّ جلّ جلاله، لکن از خلق بپوشد عیب ایشان، گناه با یاد ایشان دهد، لکن عفو و مغفرت ازیشان باز نگیرد و سؤال ایشان در خلوت کند و فی الخبر الصّحیح «انّ اللَّه عزّ و جلّ یدنی المؤمن فیضع علیه کنفه و یستره فیقول: أ تعرف ذنب کذا؟ أ تعرف ذنب کذا؟ فیقول: نعم ای ربّ حتی قرره بذنوبه و رأی فی نفسه انّه هلک، قال: سترتها علیک فی الدّنیا و انا اغفرها لک الیوم.