نکو عهد

نکوعهد. [ ن ِ ع َ ] ( ص مرکب ) باوفا. که عهد خود نشکند. که پیمان نگه دارد:
این همه زحمت که هست درد دو چشم من است
هیچ نکوعهدنیست کو شودم توتیا.خاقانی.

با وفا. که عهد خود نشکند. که پیمان نگهدارد.

💡 در نکو عهد سلیمان زمان خسروی کاو کرده ملک از ظلم، پاک

💡 به نزد آن بت مه روی کس فرستادم که ای نگار نکو عهد و ای مه دلدار

💡 با من بت من هیچ نکو عهد نشد زو حاجت من روا به صد جهد نشد

💡 گفتمت عهد به پایان نبری روزِ نخست الحق الحق چه نکو عهد و وفایی داری

💡 بگو: ای کهن دوستداران یکدل بگو: ای نکو عهد یاران ذوالید