نوبه زن

نوبه زن. [ ن َ / نُو ب َ / ب ِ زَ ] ( نف مرکب ) نوبت زن. نقاره چی:
نوبه زنت کیقباد میده نهت اردشیر
نیزه برت تهمتن غاشیه کش گستهَم.خاقانی.مردان علْوی هفت تن درگاه او را نوبه زن
خصمان سفلی چار تن پیشش پرستار آمده.خاقانی.

نوبت زن ٠ نقاره چی

💡 مردان علوی هفت تن، درگاه او را نوبه زن خصمان سفلی چار زن، پیشش پرستار آمده

💡 آن را که چار بالش عزت میسر است گو پنج نوبه زن که شهِ هفت کشور است

💡 باد با دست تهی بر سر خس تاج نه است ابر با دامن تر بر دل گل نوبه زن است

💡 به موسم گل رعنا ز ابر تر دامن قضاش نوبه زن ملک بحر و بر سازد