لغت نامه دهخدا
( نقفة ) نقفة. [ ن َ ق َ ف َ ] ( ع اِ ) پاره زمین هموار بر سر کوه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
( نقفة ) نقفة. [ ن َ ق َ ف َ ] ( ع اِ ) پاره زمین هموار بر سر کوه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هندو اهتزاز نمود و کتابها بدو داد. و برزویه روزگار دراز با هراس تمام در نبشتن آن مشغول گردانید، و مال بسیار در آن وجه نقفه کرد. و از این کتاب و دیگر کتب هندوان نسخت گرفت، و معتمدی بنزدیک نوشروان فرستاد، و از صورت حال بیاگاهانید.