لغت نامه دهخدا
نعیر. [ ن َ ] ( ع اِ ) فریاد و فغان در جنگ و بدی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). صراخ و صیاح در جنگ یا بدی و شر. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). || ( ص ) نعیرالهم؛ بعیده. ( از اقرب الموارد ). دورآهنگ و بلندفکر. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). || ( مص ) نعار.( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به نُعار شود.
