نعل واژگون

نعل واژگون. [ ن َ ل ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از کاری است که مردم بدان پی نبرند. ( برهان ) ( آنندراج ).
- نعل واژگون بستن؛ مردم را در جستجوی خود در شک انداخته بطرف خلاف مقصود سرگردان کردن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). رجوع به نعل وارونه شود.

کنایه از کاری است که مردم بدان پی نبرند.

💡 در طریق ما که نعل واژگون خضر ره است بیشتر خون بر سر تیغ تغافل می‌شود

💡 زبیم چشم، گرد کعبه در بتخانه می گردم سمند عزم دوراندیش نعل واژگون دارد

💡 از نعل واژگون مرو از راه زینهار در زیر موج ریگ روان آب کوثرست

💡 آن را که راهزن نشود نعل واژگون ابروی ماه عید، هلال محرمی است

💡 مرا امید نشاط از سپهر چون باشد که ماه عید در او نعل واژگون باشد

💡 ز نعل واژگون آسمان امید آن دارم که از سرگشتگی آرد برون گرداب کشتی را