میان قلعه

لغت نامه دهخدا

میان قلعه. [ ق َ ع َ ] ( اِخ ) نام یکی از پاسگاههای مرزبانی کشور و شعبه شیلات در شبه جزیره میان کاله است. بنای اولیه آن که فعلاً مورد استفاده پاسگاه می باشد از آثار دوره صفویه است. این محل در 11هزارگزی باختر آشورآده بزرگ و 22 هزارگزی باختری تازه آباد واقع است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).
میان قلعه. [ ق َ ع َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان مرودشت بخش زرقان شهرستان شیراز، واقع در 56هزارگزی شمال زرقان با 230 تن سکنه. آب آن از قنات و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7 ).

دانشنامه آزاد فارسی

قلعه ای آجری در شبه جزیرۀ میانکاله از دورۀ صفوی بود و حدود یک هکتار مساحت داشت. احتمالاً در دورۀ رضاشاه پهلوی پاسگاه ژاندارمری بوده است. امروز در جای آن پاسگاهی مرزی و شعبۀ ادارۀ شیلات در میانکاله قرار دارد.

جمله سازی با میان قلعه

💡 قلعه رودخان از دو بخش ارگ و قورخانه تشکیل شده‌است. ارگ در قسمت غربی این بنا در دو طبقه واقع شده و جنس آن از آجر است. قراول‌خانه‌ها در قسمت شرقی در دو طبقه با نورگیرها و روزنه‌های متعدد بر اطراف مسلط است. چشمه‌ای نیز میان قلعه و گودترین محل آن وجود دارد.

💡 این بازار از دو بخش اصلی میان قلعه و بازار سرپچه تشکیل شده است که رودخانه سرپوشیده ولی خان (خیابان فخررازی کنونی) آنها را از هم منفک و جدا کرده است.

💡 استودان میان قلعه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان رودبال، ۲ کیلومتری جنوب روستای میان قلعه دامنه غربی، کوه قلعه شکسته (گزین) واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.