مه چهره

مترادف‌ها

زیباروی، ماه رو، خوش‌چهره

متضادها

زشت‌رو، بدچهره

لغت نامه دهخدا

مه چهره. [ م َه ْ چ ِ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) ماه چهره. با رخساری چون ماه. زیباروی:
بدو گفتم که ای مه چهره مگذار
که از گلزار تو ریحان برآید.عطار.بگیر طره مه چهره ای و قصه مخوان
که سعد و نحس ز تأثیر زهره و زحل است.حافظ.

فرهنگ فارسی

ماه چهره ٠ با رخساری چون ماه ٠ زیباروی ٠

جمله سازی با مه چهره

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 تا شبش بنشاندی روز دراز راز می‌گفتی بدان مه چهره باز

💡 ساقی ار عکس مه چهره به جام اندازد باز در دور قمر شین تمام اندازد

💡 در ماتم شمس از شفق خون بچکید مه چهره بکند و زهره گیسو ببرید

💡 شاعر در اشعار خود از آن مه چهره زیبا تعریف می‌کرد که با لبخند ملایمش، تمام دل‌های خسته و درمانده را به راحتی تسکین می‌داد.

💡 در داستان‌های قدیمی، معمولاً قهرمان داستان عاشق یک دختر مه چهره و باوقار می‌شد که زیبایی او زبانزد تمام اهالی آن روستای دورافتاده بود.

💡 او با آن چهره زیبا و مه چهره آرام، توانست توجه همگان را در آن مراسم باشکوه و بسیار پرزرق و برق به خوبی جلب نماید.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران