مه نقاب

مه نقاب. [ م َه ْ ن ِ ] ( ص مرکب ) که از ماه نقاب دارد. خوبروی. زیباچهره:
عالمی بس دیورای است ارنه من
نام حور مه نقابش کردمی.خاقانی.

که از ماه نقاب دارد خوبروی

💡 بر رخ چون مه نقاب انداخته آتشی در آفتاب انداخته

💡 بوقت صبح پریچهره گان زهره جبین دم از سهیل شب افروز مه نقاب زنند

💡 بزد دست کز روی آن مه نقاب کند دور چون ابر از آفتاب

💡 ماه رویت آفتاب است ای پسر آفتاب مه نقاب است ای پسر

💡 دیده ام مهر منیر مه نقاب ذره ای از نور رویش آفتاب

💡 از مه نقاب طره شبرنگ باز کن تا بر نیاید از تتق خاور آفتاب