منزلگهی
مترادفها
محل سکونت، منزل، اقامتگاه، مسکن
لغت نامه دهخدا
منزلگهی. [ م َ زِ گ َ ] ( ص نسبی ) به یای نسبت به معنی ساکن منزل است. ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
به یای نسبت به معنی ساکن منزل است.
جمله سازی با منزلگهی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در دیده من اندرآ وز چشم من بنگر مرا زیرا برون از دیدهها منزلگهی بگزیدهام
💡 در آن بیابان منزلگهی عجایب بود که گر بگویم کس را نیاید آن باور
💡 ز ناگه به منزلگهی در رسید همه مرحله پر گل و سبز دید