منزلگهی

منزلگهی. [ م َ زِ گ َ ] ( ص نسبی ) به یای نسبت به معنی ساکن منزل است. ( آنندراج ).

به یای نسبت به معنی ساکن منزل است.

💡 در دیده من اندرآ وز چشم من بنگر مرا زیرا برون از دیده‌ها منزلگهی بگزیده‌ام

💡 در آن بیابان منزلگهی عجایب بود که گر بگویم کس را نیاید آن باور

💡 ز ناگه به منزلگهی در رسید همه مرحله پر گل و سبز دید