ملاحظت

ملاحظت. [ م ُ ح َ / ح ِ ظَ ] ( از ع، مص ) ملاحظة. مَلاحظه. نگریستن. نگاه کردن: تفاوت میان ملاحظت دوستان و نظرت دشمنان ظاهر است. ( کلیله و دمنه ). حربا... به چه زهره با زهرةالدنیا و غزاله زهرا که بلقیس سبای سناوی سماوی است و بوسلیمان سحرگاهی مبشر قدوم او گستاخی ملاحظت تواندنمود. ( منشآت خاقانی چ دانشگاه ص 41 ). روزی به چشم رحمت با شتر ملاحظتی واجب دید. ( مرزبان نامه چ قزوینی ص 193 ). دیده حقود حسود از ملاحظت جمال حضرتش در مراقد غفلت تا صبح قیامت غنوده. ( مرزبان نامه ایضاً ص 259 ). در همه این اوراق یک لطیفه را... سزاوار ملاحظت به عین الرضا بیند باقی عثرات را در کار او کند. ( مرزبان نامه ایضاً ص 301 ). و رجوع به ملاحظة و ملاحظه شود.
ملاحظة. [ م ُ ح َ ظَ ] ( ع مص ) به گوشه چشم که با سوی گوش دارد نگریستن. ( تاج المصادربیهقی ). همدیگر را نگریستن به دنبال چشم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). به گوشه چشم نگریستن. ( غیاث ). یکدیگر را نگریستن به گوشه چشم. لِحاظ.( از اقرب الموارد ). || نگریستن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). مراقبت کردن و نگریستن. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به ملاحظه شود. || توجه نفس است به سوی معلوم. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ).

۱ - ( مصدر ) دیدن نگاه کردن. ۲ - یکدیگر را بگوشه چشم نگریستن. ۳ - مراقبت کردن. ۴ - مراعات کردن. ۵ - ( اسم ) نظر نگرش. ۶ - مراقبت. ۷ - مراعات: [... بجهت ملاحظه ساعت بشهر نیامد و در جانب شمالی شهر نزول کرد. ] ( عالم آرائ. چا.امیرکبیر۲٠۱ ) جمع: ملاحظات.

💡 و اخلاص آن بود که طاعت از بهر خدای کند چنانک هیچ چیز دیگر باز آن آمیخته نباشد و بدان طاعت تقرّب خواهد بخدای عَزَّوَجَلَّ و با کسی دون خدای عزّوجلّ تصنّعی نجوید و محمدتی چشم ندارد از خلایق و جاهی امید ندارد یا معنیی که آنرا ازین حد بیرون برد بظاهر و باطن و اگر گویند صافی بکردن سرّ بود از دیدار مخلوق درست آید و اگر گویند اخلاص توقّی اخلاص بود از ملاحظت اشخاص درست آید.