معصیت کار
«معصیت کار» عبارتی است که در زبان فارسی به کسی اطلاق میشود که گناه یا خطا میکند و از دستورات الهی یا قوانین اخلاقی تخطی مینماید. به عبارت دیگر، معصیت کار شخصی است که رفتار یا کردار او برخلاف اصول درست و نیکو باشد و با انجام کارهای ناپسند، خود و دیگران را از مسیر اخلاقی و انسانی دور میکند.
این حالت تنها به انجام گناه محدود نمیشود، بلکه شامل رفتارهایی است که موجب آسیب رساندن به دیگران یا خدشهدار شدن شخصیت انسانی میشوند. این اعمال میتوانند در زندگی شخصی، خانوادگی و اجتماعی اثر منفی بگذارند و باعث از بین رفتن اعتماد و احترام در روابط میان افراد شوند. در واقع، معصیت کار کسی است که به جای رشد و بهبود خود، مسیر خطا و نادرستی را دنبال میکند.
با وجود این، دین و اخلاق همیشه به افراد فرصت بازگشت و جبران اشتباه را میدهد. هر کسی میتواند از حالت معصیت خارج شود و با اصلاح رفتار، به مسیر درست و نیکو بازگردد. شناخت و پذیرش خطاها و تلاش برای بهبود، کلید تبدیل شدن از یک معصیت کار به فردی درستکار و نیکوکار است و نشان میدهد که انسان همیشه قدرت تغییر و ارتقا دارد.
مترادفها
گناهکار، خطا کار، بدکار
متضادها
عابد، پارسا، نیکوکار
لغت نامه دهخدا
معصیت کار. [ م َ ی َ ] ( ص مرکب ) گناهکار. مُذنِب. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
فرهنگ فارسی
حالت و چگونگی معصیت کار گناهکاری
جمله سازی با معصیت کار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نیز از ابوعبدالله(ع) روایت شده است که فرمود، رسول خدا (ص) فرمود: قرآن را به الحان عرب خوانید و از خواندن آن با الحان مردم فاسق و معصیت کار پرهیزید.
💡 پس در هر وقت حمله شیاطین، به خصوص در وقت مرگ، فرق میان دو ایمان معلوم خواهد شد و از اینجا معلوم می شود که تکیه و اعتماد معصیت کار بر ایمان خود و امید خلاصی از آتش جهنم در آخر کار به واسطه ایمان نیز از فریب شیطان است، چرا که ایمانی که نمی داند تا وقت رفتن باقی خواهد بود یا نه، شایسته اعتماد بر آن نیست و گناهکاری که از مخلد بودن در جهنم با وجود معصیت نمی ترسد.
