معتسف

واژهٔ «مُعتَسِف» در زبان عربی یک صفت است که از ریشه «عَسَفَ» گرفته شده و در منابع لغوی کلاسیک معانی متعددی برای آن ذکر شده است که همگی حول مفهوم انحراف از مسیر درست یا خروج از اعتدال می‌چرخند. در معنای اصلی، «معتسف» به فردی گفته می‌شود که از راه درست منحرف می‌شود و بیراهه می‌رود، چه به صورت واقعی در مسیر حرکت و چه به صورت استعاری در رفتار و تصمیم‌گیری. در کاربرد دیگر، این واژه به کسی اطلاق می‌شود که بدون دلیل منطقی یا با اجبار و زور چیزی را طلب یا تصاحب می‌کند. همچنین در برخی متون، «معتسف» به معنای تقاضاکننده افراطی یا کسی که در خواسته‌های خود از حد اعتدال خارج می‌شود آمده است. یکی از معانی مهم دیگر آن، رفتار بی‌اعتدال و خارج از انصاف است که نشان‌دهنده نوعی افراط‌گرایی یا بی‌نظمی در رفتار فرد می‌باشد. از نظر مفهومی، این واژه هم در بعد فیزیکی (راه رفتن بی‌مسیر) و هم در بعد اخلاقی (رفتار نادرست و غیرمنصفانه) کاربرد دارد. در متون لغوی مانند منتهی‌الارب و اقرب الموارد، «معتسف» به عنوان فردی معرفی شده که از مسیر درست عدول می‌کند. این واژه همچنین با مفهوم «اعتساف» یعنی بی‌راهه رفتن یا ظلم و تعدی ارتباط مستقیم دارد. در مجموع، معنای «معتسف» شامل بی‌راهه‌رو، متجاوز از حد، و خارج‌شده از اعتدال است. بنابراین این واژه بار معنایی منفی دارد و به هر نوع رفتار یا حرکت نادرست و افراطی اشاره می‌کند.

لغت نامه دهخدا

معتسف. [ م ُ ت َ س ِ ] ( ع ص ) بیراه رونده و میل کننده از راه. ( آنندراج ). آن که میل می کند از راه و بی راهه می رود. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اعتساف شود. || تقاضاکننده و طلب کننده. || به زور گیرنده. || بی اعتدال. ( ناظم الاطباء ).

جمله سازی با معتسف

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 زان که از کشور اسلام کنون چندین شهر به ستم مغتصب است و به جفا معتسف است