لغت نامه دهخدا
مصیبت کش. [ م ُ ب َ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) سختی کش. محنت کش. بلاکش. که غم و اندوه و ماتم کشد. که گرفتار مصیبت و الم و اندوه گردد. ( از یادداشت مؤلف ).
مصیبت کش
فرهنگ فارسی
سختی کش محنت کش
جمله سازی با مصیبت کش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سوز غمت ای مهوش در سوخته می گیرد فریاد مصیبت کش در سوخته می گیرد
