ازعاج

ازعاج. [ اِ ] ( ع مص ) از جای برکندن. از جای برانگیختن.( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( منتهی الارب ). برخیزانیدن. ( غیاث اللغات ). جنبانیدن. ( غیاث ). قلع از مکان. || برآوردن. ( غیاث اللغات ). قطع کردن. || بیرون آوردن. بیرون کردن لشکر را. از پیش برداشتن: پیش از تفاقم شر و اشتعال نائره ٔایشان بکفایت مهم ایشان قیام نمایند و بر ازعاج و ارسال ایشان قناعت نکرد خویشتن از بلخ نهضت فرمود و برعقب ایشان بیامد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 174 ). شمس المعالی قابوس دو هزار مرد از گردان شاهجان بمدافعت او [ منتصر ] فرستاد تا او را از آن حدود ازعاج کردندو او بجانب بیار افتاد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 233 ). بعد از دو روز ملکه امرا و اعیان کبراء شهر را بخواند و گفت سلطانی بزرگ است که بظاهر شهر نزول کردست و اتابک را قوت ازعاج و اطراد او نه. ( جهانگشای جوینی ). ملک ماوراءالنهر بدو ارزانی داشت و او را ازعاج نکرد. ( جهانگشای جوینی ). خویشتن را بیمار زار ساخته از آنجا ازعاج او واجب شمردند. ( جهانگشای جوینی ). یرلیغها اصدار فرمودند مشتمل بر آنکه ما بر عزیمت قلع قلاع ملاحده و ازعاج آن طایفه از حکم یرلیغ قاآن میرسیم. ( رشیدی ). || گسیل کردن. فرستادن. || بی آرام ساختن. ( منتهی الارب ). بستوه آوردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - از جا برکندن، از جا برانگیختن. ۲ - بریدن. ۳ - فرستادن. ۴ - بی آرام ساختن. ۵ - راندن.

۱. طرد کردن، بیرون کردن.
۲. حرکت دادن، جنباندن.

ازجابرکندن، ا جابرانگیختن، جنباندن، بر آوردن، برخیزانیدن، بی آرام ساختن
( مصدر ) ۱ - از جای برانگیختن برخیزانیدن جنبانیدن قلع از مکان. ۲ - بر آوردن قطع کردن. ۳ - بیرون آوردن بیرون بردن لشکر را. ۴ - گسیل کردن فرستادن. ۵ - بی آرام ساختن بستوه آوردن.
از جای برکندن قطع کردن

از جا برکندن، از جا برانگیختن.
بریدن.
فرستادن.
بی آرام ساختن.
راندن.

💡 این مهر توام در دل ازعهد الست افتاد پاید چو سواد از مشک ماند چو بیاض ازعاج

💡 خود دیدن، مجاهده‌ای عظیم باشد و مکابدتی الیم، و ایزد جَلَّ وَ عَلَا، کشتنِ بندگان خویش و ازعاج و اخراجِ ایشان از آرامگاه و مأوایِ اصلی برابر می‌فرماید، اَنِ اقتُلُوا اَنفُسَکَم اَوِ اخرُجُوا مِن دِیَارِکُم، امّا مرد آنست که چون ضرورتی پیش آید، محملِ عزم بر غواربِ اغتراب بندد و چون قمر عرصهٔ مشارق و مغارب بپیماید و چون خورشید زین بر مناکبِ کواکب نهاده می‌رود.

💡 امید را ز عطاهای او بود سیری نیاز را ز جهان بدل او کند ازعاج