لغت نامه دهخدا
مشرفه. [ م َ رَ ف َ ] ( ع اِ ) آفتاب گاه. ( آنندراج ). بلندی زمین. ج، مشارف. ( ناظم الاطباء ). || مصحف مشربه. ظرفی است مسین با دهانه فراخ و گوشه و دسته که زنان برای آب ریختن به تن به حمام برند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
مشرفه. [ م ُ ش َرْ رِ ف َ ] ( ع اِ ) نامه و رساله که از طرف شخص اعلی باشد بسوی ادنی. ( غیاث ) ( آنندراج ).