مشاطگی

مشاطگی. [ م َش ْ شا طَ /طِ ] ( حامص ) صنعت و شغل مشاطه. || آرایش عروس. ( ناظم الاطباء ). آراستن. شانه زدن:
چهره خورشید و آنگه زحمت مشاطگی
مرکب جمشید و آنگه حاجت برگستوان.خاقانی.تا من به مشاطگی این عروس قیام نمایم. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 14 ). و رجوع به مشاطة شود.

آرایش عروس آراستن

💡 چون زلف عنبرین بتان، ماه و آفتاب مشاطگی دود چراغ تو می کنند

💡 هر صفحهکه شد خامهٔ من غازهگر او مشاطگی شاهد طبع شعرا کرد

💡 از صنعت مشاطگی یأس مپرسید کز خون مراد دو جهان بست حنایم

💡 چهرهٔ خورشید وانگه زحمت مشاطگی مرکب جمشید وانگه حاجب برگستوان

💡 همواره تا که دارد مشاطگی نیسان رخسار لاله رنگین زلف بنفشه پر خم

💡 در حجله‌ای که حفظ تو مشاطگی کند ای کز تو نوعروس جهان غرق زیور است