مردکش

مردکش. [ م َ ک ُ] ( نف مرکب ) قتّال. کشنده. که مرد کشد:
به هر سو بدان آهن مردکش
به مردم کشی دست می کرد خوش.نظامی.

💡 نهنگ مردکش خواند، فلک خم کمندش را گهی کان دست در یاوش، دهد رفتار خرچنگش

💡 موج چون هم مردکش هم سرکش است در چنین موجی چه جای آتش است