مددکاری

مددکاری. [ م َ دَدْ ] ( حامص مرکب ) کمک. دستگیری. یاری. یاوری. مساعدت. حمایت:
نام احمد چون چنین یاری کند
تا که نورش چون مددکاری کند.مولوی.|| تأیید. توفیق: درمی خواهد از خدا مددکاری در آنچه او را بر آن واداشته. ( تاریخ بیهقی ص 312 ). از مددکاری آن صاحب اخلاصم و دوستدارم اهل آن را.( تاریخ بیهقی ص 317 ). || شغل و عمل مددکار اجتماعی. رجوع به مددکار شود.

یاری یاوری.

💡 در سال ۱۹۳۱ او نخستین زن آمریکایی بود که جایزه صلح نوبل به او اهدا شد و به عنوان بنیانگذار مددکاری اجتماعی در ایالات متحده شناخته شد.

💡 لطف او افتادگان را گر مددکاری کند آسمان را خاک بتواند فرو بردن چو آب

💡 کی توان برداشتن بار بلای عشق را گر نه لطف او به پنهانی مددکاری کند

💡 گر چه گستاخی بود کردن دلیری در سخن لیکن ار یابم مددکاری ز لطف شهریار

💡 زلفت به مددکاری آن لب، نمکی چند با مشک به هم کرد و به داغ دل ما ریخت